By: Grażyna

Grażyna — Fri, 24 Apr 2009 08:07:28 +0000

Cześć Piotrze, jak myślę piszesz o bliskich mojemu sercu działkach znajdujących się teraz obok kościoła św. Jadwigi w Krakowie. Moje dzieciństwo upłynęło częściowo na tych działkach, chociaż nikt z “moich” nie miał tam swojej małej posiadłości. Piszesz o “wygenerowaniu” terenu działek przez okrągły, obniżony plac pośrodku. To miejsce po zburzonych budowlach (forcie), które tam kiedyś istniały, a których resztki w latach 60.XX w. (o Boże jak to dawno!)były jeszcze miejscem ryzykownych zabaw wszystkich dzieci z okolicy. To były szczęśliwe czasy, kiedy okalający ten porzucony i zaniedbany teren, pierścień działek na dawnym fortecznym wale nie był nadmiernie odgrodzony od dorosłych spacerowiczów i dzieci ogrodzeniami, siatkami, ani bramkami. Płotki były raczej niskie i symboliczne. Rosły wówczas jeszcze piękne stare drzewa – pozostałość po tamtym dawnym układzie architektonicznym, podkreślające kolisty kształt terenu działkowego usytuowanego jakby na obrzeżu dawnej zabudowy. Altanki były mało wyszukane, ale można było grasować także obok nich i na działkach, co nie budziło oburzenia. Maluchom dawano truskawki, kwiaty, odpowiadano na ich pytania, czasem wręczano grabki “zatrudniając do pomocy”. Niektórzy działkowcy hodowali gołębie i drób, pamiętam też kury i kaczki o dziwnym upierzeniu. Potem teren pośrodku uporządkowano, ruiny forteczne zburzono, powstał park dostępny dla wszystkich, z alejkami, trawnikami, boiskiem i “miasteczkiem komunikacyjnym”. Jednak odgrodzony od działek.Działkowcy ogrodzili się, można powiedzieć – ufortyfikowali (tradycja miejsca obowiązuje?), choć pewnie mają złudzenia, że ochronili się tym samym od wandali i złodziei. Teraz niezrzeszeni, spoza grona działkowców, o ile wiem, nie mogą obejść całości alejką wiodącą wokół, przypatrując się domkom, kwiatom i drzewom. A tak działo się dawniej. Pamiętam, że z koleżanką co roku wybierałyśmy sobie “swoją” altankę i działkę, a potem zaglądałyśmy co się w nich dzieje, czy róże już kwitną, czy altanka już pomalowana?! Nikomu jakoś to nie przeszkadzało.
Teraz istnieją dwa byty – park i okalające go działki.A ja przestałam tam chodzić. Zawsze jednak będę wspominać tamte czasy, gdy prowadzona przed Dziadka za rękę, z Dziadkiem mojej koleżanki z podwórka wybieraliśmy się na działki. Dziadkowie przysiadali na zruinowanym murku i gadali, a my szalałyśmy… Nasi opiekunowie przestrzegali nas tylko przed wpadnięciem do jakiejś dziury i “znaleziskami” z ruin typu: skorupy, stare bezpieczniki, żelastwo (bo to może niewypał!). Ustalili też, że wejście na czyjąś działkę ma poprzedzać powitanie i pytanie, czy właściciel na to pozwala… Nie wolno było też niczego zrywać bez pozwolenia. Sielanka? Może, ale tak to wspominam. Tyle o przeszłości. Cieszę się Piotrze, że wybrałeś ten Ogród Działkowy, bo chyba go dobrze rozszyfrowałam? Powodzenia – koleżanka z pracy i dawna sąsiadka z dzielnicy
Grażyna Mosio

Comments on: Nowe Planty

By: Grażyna