Erwin Sówka Moja Lauba wł. Muzeum Śląskie w Katowicach

Danuta Orzechowska-Babel Ogród radości 2011 olej na płótnie wł. Stanisław Gerard Trefoń

Wystawa podzielona jest na kilka stref (np. ogrody fantastyczne, ogród przydomowy). Jako elementów aranżacyjnych użyto cytatów z małej architektury (pergole, ławka, krzesełka ogrodowe), sztucznych i prawdziwych roślin, odgłosów ptaków. Środki te mają wzmacniać ogrodową atmosferę. Pracom towarzyszą podpisy, cytaty literackie autorów takich jak Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, Zbigniew Herbert. Obrazowi Pawła Wróbla z 1972 „Ogródki działkowe” towarzyszy cytat z „Pana Tadeusza” (w archiwum obiektów tygodnia MEK inna praca Pawła Wróbla). To chyba daleki ślad wypowiedzi sprzed prawie trzydziestu lat prof. Sławomira Magali o tym, że architektura ogródków działkowych, altanek, nawiązuje do estetyki dworkowej.

plakat wystawy Raj nieutracony czyli o ogrodach Muzeum Śląskie w Katowicach

Kuratorem wystawy i autorką scenariusza jest Sonia Wilk we współpracy z Magdaleną Łuków vel Broniszewską. Prezentacja stanowiła część programu polskiej prezydencji kulturalnej w Radzie Unii Europejskiej. Na plakacie wykorzystano pracę Raj z 1977 (olej na płótnie) Hanny Maciejewskiej ze zbiorów MEK.

Tak! To i ja się pochwalę otrzymanymi podczas badań prezentami.
Już podczas pierwszej rozmowy z tajemniczymi działkowiczami Ś. dostałam od pana Czesława sadzonkę pomidora, pięciornik oraz różę. Najbardziej ucieszył mnie pomidor (różę oddałam mamie). Jak się dowiedziałam, ów krzaczek miał już dziesięcioletnią znaną linię przodków. Ród został przedstawiony jako bardzo silny i odporny na choroby. Ja również postanowiłam przedłużyć mu gałąź w drzewie genealogicznym i, zgodnie ze wskazówkami pana Czesława, zebrałam nasiona.

To właśnie one oraz zdjęcie są teraz jedynymi dowodami istnienia tych niezwykłych, pachnących, czerwonych owoców.
Swoją drogą, pomidory właśnie z tego krzaczka były z moich zbiorów najpyszniejsze.

Ogrody są odwiedzane również przez sójki, kowaliki i dzięcioły.
Jednej wyjątkowo bystrej i zwinnej sójki nie umiałam złapać okiem aparatu (zbierała orzechy oraz zjadała owoce głogu). W zamian udało się uchwycić widok nie aż tak częsty – klucz odlatujących na zimę ptaków, najprawdopodobniej z rodziny mew.